Ο Άγιος Μηνάς ο Μεγαλομάρτυρας, «ο εν τω Κοτυαείω»
Έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ., την εποχή των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού και Διοκλητιανού. Γεννήθηκε από ειδωλολάτρες γονείς στην Αίγυπτο, αλλά από νέος γνώρισε τον Χριστό και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά σε Αυτόν.
Όταν απολύθηκε από τον στρατό, θέλησε να αποσυρθεί σε τόπο όπου το σώμα και το πνεύμα του θα ήταν μακριά από κάθε ειδωλολατρική επιρροή. Κατέφυγε λοιπόν στο όρος Κοτυάειο της Φρυγίας, όπου ζούσε με άλλους Χριστιανούς σαν μια ελεύθερη και αυτάρκης κοινότητα.
Όταν όμως ξέσπασε διωγμός κατά των Χριστιανών, ο Μηνάς δεν άντεξε να μείνει αμέτοχος. Κατέβηκε στην πόλη και δημόσια ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Σε μια ειδωλολατρική γιορτή, όρμησε με θάρρος και ανάμεσα σε όλους διακήρυξε ότι ένας είναι ο αληθινός Θεός — ο Κύριος Ιησούς Χριστός.
Αμέσως τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον δικαστή Πύρρο, ο οποίος τον καταδίκασε σε θάνατο. Τότε ο Άγιος απάντησε:
«Δικάζομαι επειδή διακήρυξα την αλήθεια του Θεού μου, χωρίς να πειράξω κανέναν; Εσείς όμως βρίζετε τη θρησκεία μας και βασανίζετε μέχρι θανάτου νέους, γέρους, γυναίκες και παιδιά — αυτή είναι η δικαιοσύνη σας; Αυτός είναι ο πολιτισμός σας; Μου προτείνετε να θυσιάσω στα είδωλα για να σώσω τη ζωή μου· μην κουράζεστε, το θύμα είναι μπροστά σας. Το αίμα μου θα φανεί δυνατότερο και θα σας καταπνίξει».
Οι ειδωλολάτρες, εξαγριωμένοι, τον αποκεφάλισαν το 304 μ.Χ.
Ο Άγιος Βίκτωρ ο Μεγαλομάρτυρας
Έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ., την εποχή του αυτοκράτορα Αντωνίνου (περί το 160 μ.Χ.). Διακόνησε το Ευαγγέλιο κυρίως στην Ιταλία, όπου περιόδευε κηρύττοντας τον λόγο της σωτηρίας.
Συνελήφθη και εξαναγκάστηκε να προσφέρει θυσία στα είδωλα, αλλά έμεινε ακλόνητος στην πίστη του. Τότε τον τύφλωσαν και τον κρέμασαν ανάποδα, έτσι παρέδωσε με γενναιότητα και αγιότητα την ψυχή του στον Θεό.
Ο Άγιος Βικέντιος ο Διάκονος, Ιερομάρτυρας
Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαξιμίνου και του ηγεμόνα Δατιανού (γύρω στο 235 μ.Χ.). Ήταν διάκονος στη Σαραγόσα της Ισπανίας και δίδασκε τον λόγο του Θεού μαζί με τον επίσκοπο Ουαλέριο.
Κάποτε συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στον Δατιανό, ο οποίος τους έδεσε με αλυσίδες και τους έριξε στη σκοτεινότερη φυλακή της Βαλένθια.
Μετά από μερικές μέρες, έβγαλαν από τη φυλακή τον Βικέντιο και τον βασάνισαν άγρια: τον ξέσχισαν, τον κάρφωσαν σε σταυρό, του έκαψαν τα πλευρά και εξάρθρωσαν τα μέλη του. Έτσι ο Άγιος παρέδωσε το πνεύμα του στον Θεό.
Ευσεβείς Χριστιανοί παρέλαβαν το σώμα του και το έθαψαν με τιμή.
Η Αγία Στεφανίδα
Ήταν σύζυγος στρατιωτικού στην Ιταλία, στα χρόνια του Αντωνίνου (160 μ.Χ.). Μετά τον θάνατο του άντρα της έμεινε χήρα. Όταν είδε τον Άγιο Βίκτωρα να βασανίζεται, τον μακάρισε για την ανδρεία του.
Οι ειδωλολάτρες την κατηγόρησαν και την οδήγησαν στον ηγεμόνα. Επειδή και εκεί ομολόγησε με θάρρος τον Χριστό, της έδεσαν τα χέρια στις κορυφές δύο φοίνικων, τους λύγισαν με βία και τους άφησαν να επανέλθουν. Έτσι το σώμα της σκίστηκε στα δύο, και παρέδωσε την ψυχή της στον Θεό.
Ο Άγιος Δράκωνας
Δεν αναφέρεται στον Συναξαριστή του Αγίου Νικοδήμου, αλλά στον Κώδικα 76 της Μεσσήνης.
Έζησε την εποχή του Διοκλητιανού (284–304 μ.Χ.) και του Δεκίου, ηγεμόνα της Νικαίας, και καταγόταν από το χωριό Αραύρακα.
Όταν είδε τη σφαγή τόσων Χριστιανών, αγανάκτησε και παρουσιάστηκε μόνος του στον Δέκιο, ομολογώντας τον Χριστό και κατακρίνοντας τους ψεύτικους θεούς των ειδωλολατρών. Συνελήφθη, βασανίστηκε σκληρά και φυλακίστηκε.
Επειδή όμως συνέχισε να ομολογεί την πίστη του, αποκεφαλίστηκε.
Ο Όσιος Θεόδωρος ο Ομολογητής, ηγούμενος της Μονής Στουδίου
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 759. Ήταν γιος του Φωτεινού και της Θεοκτίστης και ανιψιός του μεγάλου εκκλησιαστικού ανδρός Πλάτωνα.
Αρχικά έγινε μοναχός στη Μονή του Σακκουδίωνος κοντά στην Προύσα, που είχαν ιδρύσει οι γονείς του. Μετά έγινε ηγούμενος εκεί, όταν ο θείος του αποσύρθηκε λόγω γήρατος.
Γιατί αντιστάθηκε στον άδικο γάμο του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου ΣΤ΄ με τη Θεοδότη, εξορίστηκε στη Θεσσαλονίκη. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου και ανέλαβε τη Μονή Στουδίου ως ηγούμενος.
Αλλά και πάλι εξορίστηκε (809) επειδή διαμαρτυρήθηκε για τη χειροτονία του Νικηφόρου, που ήταν λαϊκός, σε Πατριάρχη.
Μετά επέστρεψε (812), όμως ο αυτοκράτορας Λέων Ε΄ τον εξόρισε ξανά, επειδή υπερασπίστηκε με θάρρος τις ιερές εικόνες και το ορθόδοξο φρόνημα.
Πέθανε στην εξορία το 826, σε ηλικία 67 ετών, στη χερσόνησο του Αγίου Τρύφωνα. Το σώμα του μεταφέρθηκε στην Πριγκιπόνησο και αργότερα, το 844, επανακομίστηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου ενταφιάστηκε στη Μονή Στουδίου μαζί με τα λείψανα του αδελφού του Ιωσήφ.
Ο Άγιος Μάξιμος ο δια Χριστόν Σαλός και θαυματουργός
Ήταν Ρώσος, από τη Μόσχα, και κοιμήθηκε το 1434 μ.Χ. Έζησε ως «διά Χριστόν σαλός», προσποιούμενος τον ανόητο για χάρη της ταπεινώσεως και της πίστης, και ο Θεός τον δόξασε με θαύματα.
Ο Άγιος Άβιβος, επίσκοπος Γεωργίας, Ιερομάρτυρας (6ος αι.)
Ήταν επίσκοπος στη Γεωργία και μαρτύρησε για την πίστη του στον Χριστό τον 6ο αιώνα, δίνοντας τη ζωή του υπέρ του Ευαγγελίου.