Τα Εισόδια της Θεοτόκου
Η Άννα, η μητέρα της Θεοτόκου, επειδή έζησε σχεδόν όλη της τη ζωή στείρα, χωρίς να μπορεί να αποκτήσει παιδί, παρακαλούσε τον Θεό μαζί με τον άντρα της, τον Ιωακείμ, να τους χαρίσει ένα παιδί. Υποσχέθηκαν μάλιστα ότι, αν ο Θεός τους έδινε παιδί, θα το αφιέρωναν αμέσως σε Αυτόν.
Πράγματι, ο Θεός άκουσε την προσευχή τους και η Άννα γέννησε την Υπεραγία Θεοτόκο Μαρία. Όταν η Μαρία έγινε τριών χρονών, οι γονείς της την πήραν και την αφιέρωσαν στον Θεό, οδηγώντας τη στον Ναό. Την παρέδωσαν στον αρχιερέα Ζαχαρία, ο οποίος, αφού την παρέλαβε, την οδήγησε μέσα στα Άγια των Αγίων —χώρος όπου μόνο ο αρχιερέας έμπαινε μία φορά τον χρόνο— διότι, με θεία αποκάλυψη, γνώριζε τι πρόκειται να γίνει μέσω αυτής της κόρης.
Εκεί η Παρθένος έμεινε για δώδεκα χρόνια. Βγήκε από τον Ναό όταν ήρθε η στιγμή να συμβάλει στη σάρκωση του Σωτήρα Χριστού, «του ἀγαπήσαντος ἡμᾶς καὶ δοῦντος παράκλησιν αἰωνίαν καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν ἐν χάριτι» — δηλαδή του Χριστού που μας αγάπησε, μας έδωσε αιώνια παρηγοριά και μας χάρισε ελπίδα για ουράνια αγαθά.
Ο Όσιος Σωζομενός – Απόδοση σε Νέα Ελληνικά
Η μνήμη αυτού του οσίου Σωζομενού αναφέρεται πολύ σύντομα στο «Μικρόν Ευχολόγιον ή Ἁγιασματάριον» της Αποστολικής Διακονίας (έκδοση 1956), χωρίς περισσότερες πληροφορίες. Πουθενά αλλού δεν αναφέρεται η μνήμη του για αυτήν τη συγκεκριμένη ημέρα. Είναι πιθανό να ανήκει στους 300 Αγίους Αλαμανούς της Εκκλησίας της Κύπρου. Σε κάποιους Συναξαριστές αναφέρεται και ως επίσκοπος Καρπασίας, θαυματουργός, και τοποθετείται στις 20 Νοεμβρίου.
Ο Άγιος Προκόπιος της Βιάτκα (Ρώσος)
Ήταν «διά Χριστόν σαλός», δηλαδή ασκητής που προσποιούνταν τον τρελό για χάρη της ταπείνωσης και της πνευματικής άσκησης.