Ὁ Ὅσιος Στέφανος ὁ Ὁμολογητής, ὁ Νέος
Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και οι ευσεβείς γονείς του, ο Ιωάννης και η Άννα, τον ανέθρεψαν με τον καλύτερο χριστιανικό τρόπο. Όταν μεγάλωσε, μορφώθηκε αρκετά και αργότερα έγινε ηγούμενος στο γνωστό Όρος του Αγίου Αυξεντίου.
Όταν ξέσπασε ο πόλεμος εναντίον των αγίων εικόνων, όχι μόνο δεν υπάκουσε στις αυτοκρατορικές διαταγές, αλλά αποκάλεσε και τους εικονομάχους βασιλείς αιρετικούς. Τον κατήγγειλαν στον αυτοκράτορα Κωνσταντίνο τον Κοπρώνυμο, ο οποίος πίστευε ότι με την προσωπική του επιβολή, όταν τον έφερναν μπροστά του, θα κατάφερνε να κάμψει το φρόνημά του. Συνέβη όμως το αντίθετο.
Ο Στέφανος, άνθρωπος με μεγάλη παρρησία και θάρρος στην ομολογία της πίστης του Χριστού, επέκρινε αυστηρά κατά πρόσωπο τον Κοπρώνυμο. Τότε ο αυτοκράτορας τον φυλάκισε και ύστερα από λίγες μέρες διέταξε να τον θανατώσουν.
Μόλις τον έβγαλαν από τη φυλακή, άρχισαν να τον λιθοβολούν και να τον χτυπούν με βαριά ρόπαλα. Ένα δυνατό χτύπημα στο κεφάλι έβαλε τέλος στη ζωή του (το 767 μ.Χ.). Το σώμα του το έριξαν στη θάλασσα, αλλά ευλαβείς χριστιανοί το βρήκαν όταν τα κύματα το ξέβρασαν στην ακτή και το έθαψαν με τιμή.
Ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας
Ήταν ασκητής και ζούσε σε ένα κελί κοντά στις Βλαχερνές. Ήταν συνασκητής και συναγωνιστής του Οσίου Στεφάνου του Ομολογητή, του οποίου η ζωή αναφέρθηκε πιο πάνω.
Μαρτύρησε για τις άγιες εικόνες, καθώς οι εικονομάχοι τον έσερναν στο έδαφος μέχρι που πέθανε.
Ὁ Ἅγιος Πέτρος
Ήταν και αυτός ασκητής στον Όλυμπο. Συνελήφθη από τον Κοπρώνυμο μαζί με τον Στέφανο τον Νέο, επειδή προσκυνούσαν τις άγιες εικόνες. Τον χτύπησαν τόσο πολύ ώστε πέθανε, και έτσι έλαβε το στεφάνι του μαρτυρίου.
Ἡ Ἁγία Ἄννα ἡ Ὁσιομάρτυς
Μαρτύρησε μαζί με τον Άγιο Στέφανο τον Νέο για τις άγιες εικόνες, αφού τη χτύπησαν μέχρι θανάτου.
Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες που συμμαρτύρησαν με τον Ἅγιο Στέφανο τὸν Νέο
Βασίλειος, Στέφανος, Ιωάννης από τα Λεγατάρια (ή Λεγατοκρία), δύο Γρηγόριοι και άλλοι.
Η μανία του Κοπρωνύμου και του περιβάλλοντός του δεν περιορίστηκε σε ένα μόνο θύμα. Μετά τον Στέφανο βασανίστηκαν και θανατώθηκαν πολλοί ακόμη ομολογητές της Ορθοδοξίας.
Ο Βασίλειος τυφλώθηκε από τους δήμιους και, παρόλο που συνέχισε να ομολογεί την Ορθόδοξη πίστη, τον σκότωσαν με κλωτσιές. Ο Ιωάννης από τα Λεγατάρια εξορίστηκε στη Δαφνούσια, όπου πέθανε από συνεχείς ξυλοδαρμούς. Άλλοι θανατώθηκαν με άλλους βάρβαρους τρόπους ή εξορίστηκαν και πέρασαν συνεχή μαρτυρική ζωή.
Ὁ Ἅγιος Εἰρήναρχος και οι Ἑπτὰ Ἅγιες Γυναῖκες
Ο Ειρήναρχος αρχικά μισούσε τους χριστιανούς και βοηθούσε τους βασανιστές στους διωγμούς κατά της Εκκλησίας. Γεννήθηκε ειδωλολάτρης στη Σεβάστεια την εποχή του αυτοκράτορα Διοκλητιανού.
Όμως, η επαφή του —έστω και ως βοηθός των διωκτών— με τους μάρτυρες του Χριστού άρχισε σιγά-σιγά να λιώνει την ψυχή του. Έβλεπε ανθρώπους πράους σαν αρνιά, αλλά πιο γενναίους κι από λιοντάρια. Έμενε έκπληκτος από την καλοσύνη που έδειχναν ακόμη και στους δήμιούς τους. Θαύμαζε και το ότι τρυφερές παρθένες συμμετείχαν σε αυτόν τον ηρωισμό και την αυτοθυσία.
Αυτή η εσωτερική αλλαγή τον οδήγησε να ομολογήσει τον Χριστό την ώρα που επτά χριστιανές γυναίκες υπέμεναν καρτερικά όλα τα βασανιστήρια για την πίστη τους.
Η ομολογία αυτή του στοίχισε τη ζωή: αποκεφαλίστηκε το 303 μ.Χ. Πέθανε με χαρά, επειδή αξιώθηκε ένα τόσο ένδοξο και μακάριο τέλος.
Οἱ Ἅγιοι Τιμόθεος και Θεόδωρος (ἐπίσκοποι) και οἱ συνοδοί Μάρτυρες
Τιμόθεος και Θεόδωρος οι επίσκοποι,
Πέτρος, Ιωάννης, Σέργιος, Θεόδωρος και Νικηφόρος οι ιερείς,
Βασίλειος και Θωμάς οι διάκονοι,
Ιερόθεος, Δανιήλ, Χαρίτων, Σωκράτης, Κομάσιος, Ευσέβιος οι μοναχοί
και ο Ετιμάσιος.
Έζησαν στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουλιανού του Παραβάτη και μαρτύρησαν στην Τιβεριούπολη της Μακεδονίας. Συνελήφθησαν και τους διέταξαν να θυσιάσουν στα είδωλα. Με μία φωνή δήλωσαν ότι θα πεθάνουν πιστοί στον Βασιλιά και Σωτήρα τους, τον Ιησού Χριστό. Έτσι όλοι αποκεφαλίστηκαν (363 μ.Χ.).
Ὁ Ἅγιος Ῥωμανός, ἐπίσκοπος Μακεδονίας
Η μνήμη του δεν αναφέρεται από τον Συναξαριστή του Αγίου Νικοδήμου ούτε από τον Delehaye, αλλά βρίσκεται στον Παρισινό Κώδικα 1578, όπου καταγράφεται ως επίσκοπος Μακεδονίας.