Η Κυριακή της Απόκρεω, γνωστή και ως Κυριακή της Τελικής Κρίσεως, αποτελεί μία από τις πιο κατανυκτικές και ουσιαστικές Κυριακές της εκκλησιαστικής χρονιάς, καθώς μας προετοιμάζει για την είσοδο στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή.
Το Ιερό Ευαγγέλιο από τον Απόστολο και Ευαγγελιστή Ματθαίο (κεφ. 25, 31-46) παρουσιάζει την εικόνα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου. Ο Χριστός εμφανίζεται ως Βασιλεύς της δόξης και κριτής όλων των ανθρώπων, συγκεντρώνοντας μπροστά Του όλα τα έθνη και χωρίζοντας τους ανθρώπους όπως ο ποιμένας χωρίζει τα πρόβατα από τα ερίφια.
Το κριτήριο της κρίσεως, όμως, δεν είναι η δύναμη, η γνώση ή η κοινωνική θέση, αλλά η έμπρακτη αγάπη.
Ο Κύριος αποκαλύπτει ότι κάθε πράξη αγάπης προς τον συνάνθρωπο,τον πεινασμένο, τον διψασμένο, τον ξένο, τον γυμνό, τον ασθενή και τον φυλακισμένο λογίζεται ως πράξη προς τον ίδιο τον Χριστό.
Με τη συγκλονιστική φράση:
«ἐφ’ ὅσον ἐποιήσατε ἑνὶ τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων, ἐμοὶ ἐποιήσατε»
η Εκκλησία μάς υπενθυμίζει ότι η πίστη δεν είναι μόνο λόγια ή τυπική θρησκευτικότητα, αλλά ζωή αγάπης, ελεημοσύνης και προσφοράς.
Η Κυριακή αυτή αποτελεί κάλεσμα αυτοελέγχου και πνευματικής αφύπνισης. Μας προτρέπει να δούμε τον Χριστό στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου που έχει ανάγκη και να κατανοήσουμε ότι η σωτηρία περνά μέσα από τη φιλανθρωπία, τη συγχώρηση και την έμπρακτη αγάπη.
Καθώς πλησιάζει η Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή, η Εκκλησία μάς καλεί να ξεκινήσουμε τον πνευματικό μας αγώνα όχι μόνο με νηστεία, αλλά κυρίως με καρδιά γεμάτη έλεος και αγάπη προς όλους.