Οι Άγιοι Ολύμπας, Ροδίων (ή Ηρωδίων), Έραστος, Σωσίπατρος, Τέρτιος και Κούαρτος – Απόστολοι από τους 70
Και οι έξι ήταν ανάμεσα στους εβδομήντα Αποστόλους του Κυρίου. Αναφέρονται όλοι στο 16ο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής του Αποστόλου Παύλου. Οι περισσότεροι υπηρέτησαν ως επίσκοποι της Εκκλησίας του Χριστού και υπήρξαν άριστοι εκτελεστές της θεόπνευστης εντολής της Αγίας Γραφής:
«Ποιμάνατε το ποίμνιο του Θεού που σας έχει εμπιστευθεί, επιβλέποντάς το όχι από καταναγκασμό αλλά με προθυμία, όχι από φιλοχρηματία αλλά με ζήλο, χωρίς να εξουσιάζετε τους πιστούς, αλλά γινόμενοι παράδειγμα αρετής για αυτούς».
Δηλαδή, να καθοδηγείτε το ποίμνιο του Θεού με αγάπη και υπευθυνότητα, όχι επειδή αναγκαστήκατε, αλλά με ελεύθερη βούληση και προθυμία· όχι με σκοπό το κέρδος, αλλά με πνεύμα προσφοράς, χωρίς να καταπιέζετε τους πιστούς, αλλά να τους εμπνέετε με το παράδειγμά σας.
Και πράγματι, οι Άγιοι αυτοί Απόστολοι έγιναν πρότυπα αρετής.
Ο Ολύμπας και ο Ηρωδίων μαρτύρησαν την εποχή του Νέρωνα.
Ο Σωσίπατρος έγινε επίσκοπος στο Ικόνιο και πέθανε εκτελώντας με ζήλο το έργο του.
Ο Τέρτιος τον διαδέχτηκε ως δεύτερος επίσκοπος Ικονίου και μάλιστα έγραψε την προς Ρωμαίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου (Ρωμ. 16,22). Η μνήμη του τιμάται και στις 30 Οκτωβρίου.
Ο Έραστος διετέλεσε επίσκοπος Νεάδος και ο Κούαρτος, ως επίσκοπος Βηρυτού, με θάρρος μετέστρεψε πολλούς ειδωλολάτρες στον Χριστιανισμό.
Ο Άγιος Ορέστης
Ο Άγιος Ορέστης πίστευε και προσκυνούσε μόνο τον έναν και αληθινό Θεό, αρνούμενος τα άψυχα είδωλα. Καταγόταν από τα Τύανα της Καππαδοκίας (κατά ορισμένες πηγές ήταν γιατρός).
Κατά τον διωγμό του Διοκλητιανού (289 μ.Χ.) συνελήφθη από τον ηγεμόνα Μάξιμο, ο οποίος προσπάθησε με κάθε τρόπο να τον αναγκάσει να αρνηθεί τον Χριστό. Επειδή όμως ο Ορέστης παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του, τον μαστίγωσαν σκληρά και τον έριξαν στη φυλακή για επτά ημέρες.
Έπειτα τον έφεραν σε έναν ναό ειδωλολατρών για να συμμετάσχει στις θυσίες. Όταν ο Μάξιμος τον ρώτησε γιατί αρνείται τη λατρεία που ακολουθούν με ευλάβεια οι αυτοκράτορες, ο Άγιος απάντησε με θάρρος ότι υπακούει στους άρχοντες μόνο στα πολιτικά και επίγεια ζητήματα, αλλά στην πίστη αναγνωρίζει ως άρχοντα μόνο τον αληθινό Θεό.
Τότε οι ειδωλολάτρες εξοργίστηκαν, τρύπησαν τους αστραγάλους του, πέρασαν μέσα σιδερένια αλυσίδα, τον έδεσαν πίσω από ένα άλογο και το άφησαν να τρέξει με ορμή, σέρνοντάς τον πάνω σε τραχύ έδαφος για είκοσι μίλια. Ο Άγιος μαρτύρησε με αυτόν τον φρικτό τρόπο.
Ο Όσιος Θεοστήρικτος ο εν Συμβόλοις
Έζησε την εποχή των εικονομαχιών και αγωνίστηκε με θάρρος για την τιμή και την προσκύνηση των ιερών εικόνων. Εκοιμήθη ειρηνικά. Η μνήμη του τιμάται και στις 17 Φεβρουαρίου.
Ο Άγιος Νόννος, κατηχητής της Αγίας Πελαγίας
Ήταν επίσκοπος και κήρυττε τον λόγο του Θεού στην Αντιόχεια. Με το κήρυγμά του συγκίνησε την τότε πόρνη Πελαγία, η οποία μεταστράφηκε, κατηχήθηκε, μετανόησε ειλικρινά και αποσύρθηκε στα Ιεροσόλυμα, όπου, στο Όρος των Ελαιών, έζησε με άσκηση και προσευχή μέχρι τον θάνατό της.
Ο Όσιος Μαρτίνος, Επίσκοπος Ταρκίνης
Ήταν από τη Σαβαρία της Παννονίας, ευσεβής και ενάρετος υπερασπιστής της Ορθοδοξίας. Οι Αρειανοί τον κακοποίησαν και τον έδιωξαν από την πόλη. Κατέφυγε στο Μιλάνο, όπου υπέστη τα ίδια από τον Αρειανό επίσκοπο Αυξέντιο. Τελικά αποσύρθηκε στο ερημονήσι Γαλαρία, όπου ζούσε με νηστεία και προσευχή.
Αργότερα έγινε επίσκοπος Ταρκίνης και διακρίθηκε για την αγάπη και τη φιλανθρωπία του: φρόντιζε τους φτωχούς, υπερασπιζόταν τους αδικημένους και καθοδηγούσε με σοφία το ποίμνιό του. Εκοιμήθη ειρηνικά. Η μνήμη του αναφέρεται και στις 12 Νοεμβρίου, αν και τότε τιμάται άλλος Άγιος Μαρτίνος, ο θαυματουργός επίσκοπος Φρυγίας.
Ο Άγιος Μίλος (ή Μίλης) ο Θαυματουργός Επίσκοπος και οι μαθητές του Έβορης, Πάπας και Σενοέι (ή Σεβόρης), καθώς και ο Άγιος Γέλιος ο Ιερομάρτυρας
Ήταν Πέρσες. Ο Μίλος, πρώην στρατηγός, έγινε επίσκοπος Τελεπόλεως λόγω της ενάρετης ζωής του. Χειροτονήθηκε από τον επίσκοπο Βηθλαπάτ Γεδδηγουπόλεως. Καταδιωκόμενος από τους ειδωλολάτρες, κατέφυγε στην Ιερουσαλήμ και μετά στην Αλεξάνδρεια, όπου συνάντησε τον Μέγα Αντώνιο.
Ύστερα από δύο χρόνια επέστρεψε στην Περσία, αλλά συνελήφθη μαζί με τους μαθητές του από τον ηγεμόνα Βασιλίσκο Μισθοφάρη στην πόλη Μιλιγέρδα. Ο Άγιος Μίλος θανατώθηκε με μαχαίρια, ενώ οι μαθητές του λιθοβολήθηκαν. Όλοι έλαβαν το στεφάνι του μαρτυρίου.
Ο Άγιος Καλλιόπιος
Μαρτύρησε με αποκεφαλισμό.
Ο Άγιος Νίρος
Μαρτύρησε με αποκεφαλισμό.
Ο Άγιος Ωρίων
Μαρτύρησε όταν τον έθαψαν ζωντανό στη γη.
Ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης
Γεννήθηκε το 1840 στα Φάρασα της Καππαδοκίας από τον δάσκαλο Ελευθέριο και τη σύζυγό του Βαρβάρα. Σπούδασε στη Σμύρνη ξένες γλώσσες και εκκλησιαστικά γράμματα.
Σε ηλικία 26 ετών έγινε μοναχός με το όνομα Αρσένιος στη Μονή Τιμίου Προδρόμου Φλαβιανών. Αργότερα χειροτονήθηκε διάκονος από τον Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο Β΄ και εργάστηκε ως δάσκαλος στα Φάρασα.
Στα 30 του χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε αρχιμανδρίτης και πνευματικός. Έζησε με απλότητα, προσευχή και αυστηρή άσκηση. Ο Θεός του χάρισε το προφητικό και θαυματουργικό χάρισμα.
Ήρθε στην Ελλάδα το 1924 και κοιμήθηκε στις 10 Νοεμβρίου του ίδιου έτους στην Κέρκυρα. Το 1958 τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στην Κόνιτσα από τον μοναχό Παΐσιο (μετέπειτα Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη) και το 1970 στο Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης, όπου συνεχίζει να θαυματουργεί. Η Εκκλησία τον αγιοκατέταξε στις 11 Φεβρουαρίου 1986.
Ο Άγιος Δημητριανός, Επίσκοπος Αντιοχείας – Ιερομάρτυρας (3ος αι.)
Υπήρξε επίσκοπος Αντιοχείας από το 253 έως το 256 μ.Χ. Αιχμαλωτίστηκε και οδηγήθηκε στην Περσία, όπου και πέθανε. Τον διαδέχτηκε στον θρόνο ο γιος του, Δόμνος (270–273).
Ο Άγιος Justus (Άγγλος)
Για τη ζωή του Αγίου αυτού, μπορεί κανείς να διαβάσει περισσότερα στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρετανικών Νήσων» του Επισκόπου Χριστοφόρου Κ. Κομμοδάτου (Αθήνα, 1985).
πηγή βίντεο εκκλησία online .