Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμονας καταγόταν από την Κύπρο και ήταν γιος του άρχοντα Επιφανίου. Έζησε στα χρόνια του αυτοκράτορα Ηρακλείου (περίπου το 615 μ.Χ.). Όταν μεγάλωσε, παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά, τα οποία μαζί με τη σύζυγό του μεγάλωσε με χριστιανικό τρόπο. Σύντομα όμως, η γυναίκα και τα παιδιά του πέθαναν.
Ο Ιωάννης είχε μεγάλη περιουσία και του πρότειναν πολλές φορές να ξαναπαντρευτεί, όμως εκείνος αρνήθηκε, λέγοντας:
«Νιώθω πως είμαι χρεώστης σε όλους. Όχι μόνο το νομίζω — είμαι. Οι χριστιανοί έχουμε υποχρέωση αλληλεγγύης μεταξύ μας. Ο Απόστολος Παύλος λέει πως είμαστε μέλη ο ένας του άλλου. Αφού, λοιπόν, μπορώ να βοηθήσω τους αδελφούς μου, έχω καθήκον να το κάνω. Για αυτό εργάζομαι και δε θα σταματήσω. Η περιουσία μου δεν μπορεί να είναι πιο σημαντική από αυτό το χρέος».
Για τη λαμπρότητα της ζωής του, έγινε Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας. Διακρίθηκε για την αρετή, τα θαύματα και τη γενναιοδωρία του — χάρη στην οποία ονομάστηκε «Ελεήμονας». Τον σέβονταν ακόμα και οι ειδωλολάτρες. Πέθανε ειρηνικά το 620 μ.Χ., και η ψυχή του μακαρίστηκε, όπως λέει ο Κύριος:
«Μακάριοι οι ελεήμονες, γιατί αυτοί θα ελεηθούν». Δηλαδή, ευτυχισμένοι είναι όσοι συμπονούν τους συνανθρώπους τους, γιατί κι αυτοί θα λάβουν έλεος από τον Θεό.
Όσιος Νείλος ο Ασκητής
Για τον Άγιο Νείλο έχουμε αναφέρει στο βιογραφικό σημείωμα του γιου του, Θεοδούλου, που τιμάται στις 14 Ιανουαρίου.
Ήταν επιφανής άνδρας, ρήτορας και αξιωματούχος — έπαρχος Κωνσταντινούπολης — στα χρόνια του αυτοκράτορα Θεοδοσίου (πιθανότατα του Β΄). Ήταν πολύ ευσεβής και, παρόλο που είχε σύζυγο και δύο παιδιά (ένα αγόρι και ένα κορίτσι), ποθούσε τη μοναχική ζωή. Έπεισε τη γυναίκα του να εγκαταλείψουν μαζί την Κωνσταντινούπολη και πήγαν στην Αλεξάνδρεια, όπου χώρισαν: εκείνη πήρε την κόρη τους, κι εκείνος τον γιο του Θεόδουλο και πήγε στο Όρος Σινά να ασκητεύσει.
Όταν βάρβαροι επιτέθηκαν εκεί, άρπαξαν και τον γιο του, για τον οποίο ο Νείλος θρηνούσε πικρά. Παρά τον πόνο του, συνέχισε να ζει στην έρημο, γράφοντας ασκητικά έργα γεμάτα σοφία και πνευματικότητα. Αφού έζησε με νηστεία και προσευχή, πέθανε ειρηνικά. Τα λείψανά του μεταφέρθηκαν επί βασιλείας Ιουστίνου (518–527) στον ναό του Αποστόλου Παύλου στην Κωνσταντινούπολη.
Όσιος Νείλος ο Μυροβλύτης
Καταγόταν από την Κυνουρία και ασκήτευσε στη Μεγίστη Λαύρα του Αγίου Όρους. Πέθανε ειρηνικά, και μετά τον θάνατό του το ιερό του λείψανο ανέβλυσε μύρο. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Νοεμβρίου (ημέρα της κοίμησής του), ενώ στις 7 Μαΐου γιορτάζεται η εύρεση των τιμίων λειψάνων του.
Όσιος Μαρτίνος ο Θαυματουργός, Επίσκοπος Φραγκίας
Έζησε τον 4ο αιώνα και καταγόταν από τη Σαβωρία της Παννονίας. Στα 10 του χρόνια έγινε κατηχούμενος και στα 15 κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό, όπου υπηρέτησε επί βασιλείας Κωνσταντίνου και Ιουλιανού.
Μια μέρα στην πόλη Αμιένη συνάντησε έναν φτωχό ζητιάνο και, μην έχοντας τίποτε άλλο, του έδωσε τον μανδύα του. Τη νύχτα είδε σε όραμα τον Χριστό να φορά τον ίδιο μανδύα και να του λέει: «Μαρτίνε, αν και ακόμα κατηχούμενος, με έντυσες με αυτό το ρούχο».
Ο Μαρτίνος βαπτίστηκε, πήγε κοντά στον Άγιο Ιλάριο, επίσκοπο Πουατιέ, και χειροτονήθηκε κληρικός. Αργότερα έγινε επίσκοπος Τουρών (στη Γαλλία) και διέπρεψε για την αγία ζωή και τη φιλανθρωπία του. Φρόντιζε τους φτωχούς και τα ορφανά και ίδρυσε μονή με 80 μαθητές. Πέθανε σε ηλικία 81 ετών στο χωριό Κάνδη της επισκοπής του.
Άλλη πηγή, ωστόσο, αναφέρει ότι έζησε τον 2ο αιώνα επί Τραϊανού, υπήρξε κόμης και στρατηγός, παραιτήθηκε από τα αξιώματα και έγινε μοναχός. Για την αρετή του εκλέχτηκε επίσκοπος στην πόλη Κωνσταντίνος της Γαλλίας και πέθανε ειρηνικά, θαυματουργός.
Προφήτης Αχίας
Έζησε στα χρόνια του Σολομώντα και του Ιεροβοάμ και καταγόταν από τη Σηλώ. Ήταν αυτός που μίλησε στο όνομα του Κυρίου προς τον βασιλιά Σολομώντα, όταν εκείνος έκτιζε τον ναό της Ιερουσαλήμ. Ο Θεός, μέσω του Αχία, υποσχέθηκε ότι θα ευλογούσε τη βασιλεία του, αν ο Σολομώντας τηρούσε τις εντολές Του.
Όταν όμως ο Σολομώντας απομακρύνθηκε από τον Θεό, ο Κύριος προφήτευσε μέσω του Αχία ότι θα διαιρούσε τη βασιλεία του. Ο Αχίας συνάντησε τον Ιεροβοάμ έξω από την Ιερουσαλήμ, έσκισε το ιμάτιό του σε δώδεκα κομμάτια και του έδωσε τα δέκα, προφητεύοντας ότι οι δέκα φυλές του Ισραήλ θα περνούσαν στη δική του εξουσία. Έπειτα πέθανε ειρηνικά και τάφηκε κοντά στη Βελανιδιά της Σηλώ.
Άγιος Αρσάκιος
Μαρτύρησε με αποκεφαλισμό (δια ξίφους).
Όσιος Μαρτίνος, Επίσκοπος Ταρκίνης
(Βλέπε το βιογραφικό του στις 10 Νοεμβρίου.)
Άγιοι Αντώνιος, Ζεβινάς, Γερμανός, Νικηφόρος και η Παρθένος Μαραθώ
Μαρτύρησαν στα χρόνια του Διοκλητιανού. Οι τέσσερις πρώτοι αποκεφαλίστηκαν στην Καισάρεια, ενώ η παρθένος Μαραθώ ρίχτηκε στη φωτιά και κάηκε ζωντανή στη Σκυθούπολη της Συρίας.
Άγιος Λέων, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως
Ονομάστηκε «Στυππής». Υπήρξε Πατριάρχης στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνού (1134–1143). Πριν γίνει Πατριάρχης, ήταν πρεσβύτερος και οικονόμος της Αγίας Σοφίας. Διαδέχθηκε τον Πατριάρχη Ιωάννη τον Αγαπητό και κυβέρνησε με σύνεση και ευσέβεια. Πέθανε ειρηνικά.
Άγιος Σάββας Νιγδελής ο Σαμολαδάς, Νεομάρτυρας
Καταγόταν από τη Νίγδη της Μικράς Ασίας. Μαρτύρησε για την πίστη του στην Κωνσταντινούπολη στις 12 Νοεμβρίου 1726, στη θέση Κουτσούκ Καραμάνι. Οι Τούρκοι τον φθόνησαν, επειδή με την τίμια εργασία του είχε αποκτήσει πλούτο, και τον αποκεφάλισαν για να του πάρουν την περιουσία.
Άγιος Νικόλας ο Νεομάρτυρας από την Ενορία των Έξι Μαρμάρων
Δεν γνωρίζουμε πολλές λεπτομέρειες για τη ζωή του. Μαρτύρησε για την πίστη του στην Κωνσταντινούπολη το 1732. Η μνήμη του τιμάται στις 12 Νοεμβρίου.
Ανάμνηση Εύρεσης και Ανακομιδής των Ιερών Λειψάνων του Οσίου Γρηγορίου, Επισκόπου Άσσου (Μυτιλήνης)
Την πρώτη Κυριακή μετά τις 11 Νοεμβρίου, τιμάται η εύρεση και η μετακομιδή των ιερών λειψάνων του Οσίου Γρηγορίου, επισκόπου Άσσου, θαυματουργού (1935–1936).