Ὁ Ὅσιος Γρηγόριος ὁ Δεκαπολίτης
Έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από την Ειρηνόπολη της Δεκαπόλεως. Τη χριστιανική του ανατροφή την οφείλει κυρίως στη μητέρα του, τη Μαρία, που με την ζωντανή της πίστη στο Χριστό μεγάλωσε τον γιο της σύμφωνα με το Ευαγγέλιο.
Ο Γρηγόριος έγινε μοναχός και αγωνιζόταν με ζήλο για την ηθική τελείωση. Ιδιαίτερο γνώρισμά του ήταν η μεγάλη εγκράτεια, την οποία θεωρούσε αναγκαία για την καθαρότητα του νου και την κυριαρχία πάνω στις σαρκικές επιθυμίες.
Σε όσους τον ρωτούσαν γιατί δίνει τόση σημασία στην εγκράτεια, απαντούσε με τον λόγο της Αγίας Γραφής: «Κάθε αθλητής εγκρατεύεται σε όλα· εκείνοι για να πάρουν ένα φθαρτό στεφάνι, εμείς όμως για άφθαρτο».
Ο Γρηγόριος δεν έμεινε μόνο στη μοναχική ζωή, αλλά συμμετείχε ενεργά στους αγώνες κατά των εικονομάχων. Ταξίδεψε πολύ και τελικά εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη, στη Μονή του Αγίου Μηνά. Ασχολήθηκε και με τη συγγραφή. Πέθανε από βαριά αρρώστια στην Κωνσταντινούπολη το 816 μ.Χ.
Ὁ Ἅγιος Πρόκλος, ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως
Ήταν μαθητής του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου και άξιος συνεχιστής της διδασκαλίας του. Ο Πατριάρχης Αττικός (406–425) τον έκανε διάκονο και ύστερα πρεσβύτερο.
Λόγω της παιδείας, της αρετής και της διδακτικής του ικανότητας, είχε πολλούς υποστηρικτές για τον Πατριαρχικό θρόνο, αλλά το διεφθαρμένο κατεστημένο της εποχής σταμάτησε την εκλογή του.
Το 425 ο Πατριάρχης Σισίνιος τον χειροτόνησε επίσκοπο Κυζίκου, αλλά εξαιτίας των αναταραχών της περιοχής τη θέση κατέλαβε άλλος. Ο Πρόκλος δεν στεναχωρήθηκε και συνέχισε να κηρύττει στην Κωνσταντινούπολη.
Όταν πέθανε ο Πατριάρχης Μαξιμιανός (434), και αυτοκράτορας ήταν ο Θεοδόσιος Β΄, ο Πρόκλος ανέβηκε θριαμβευτικά στον Πατριαρχικό θρόνο.
Πρώτο του μέλημα ήταν να μεταφέρει στην Κωνσταντινούπολη τα λείψανα του Αγίου Χρυσοστόμου από τα Κόμανα. Επίσης επί της πατριαρχίας του καθιερώθηκε ο Τρισάγιος Ύμνος. Πατριάρχησε 12 χρόνια και 3 μήνες και πέθανε το 447.
Ὁ Ἅγιος Δάσιος, μάρτυρας στο Δορύστολο
Έζησε στα χρόνια του Διοκλητιανού (3ος αιώνας μ.Χ.) και μαρτύρησε στο Δορύστολο, κοντά στον ποταμό Ίστρο (Δούναβη).
Ήταν στρατιώτης και είχε θερμή πίστη στο Χριστό. Όταν κατηγορήθηκε γι’ αυτό, ούτε οι υποσχέσεις ούτε οι απειλές τον έκαναν να αλλάξει γνώμη. Με διαταγή του διοικητή του βασανίστηκε σκληρά και τελικά αποκεφαλίστηκε.
Οἱ Ἅγιοι Νιρσᾶς, Ἰωσὴφ καὶ ἄλλοι μάρτυρες στὴν Περσία
Όλοι μαρτύρησαν στην Περσία. Ο Νιρσᾶς ήταν επίσκοπος σχεδόν 80 ετών, ενώ ο μαθητής του Ιωσήφ έφτασε τα 89. Μαζί τους ήταν και άλλοι επίσκοποι, ιερείς, λαϊκοί και ασκήτριες παρθένες.
Κατά τον διωγμό του βασιλιά Σαπώρ Β΄ βασανίστηκαν με σκληρά βασανιστήρια και επειδή δεν αρνήθηκαν την πίστη τους, αποκεφαλίστηκαν όλοι.
Οἱ Ἅγιοι Ἰσαάκιος, Ἰωάννης, Σαβώριος, Ὠνάμ, Παππίας καὶ Ἰσαάκιος
Οι τρεις πρώτοι μαρτύρησαν με λιθοβολισμό το 343 μ.Χ., μαζί με τον ασκητή Ωνάμ. Οι δύο επόμενοι αποκεφαλίστηκαν. Στον Παρισινό Κώδικα αναφέρονται ως επίσκοποι.
Ὁ Ὅσιος Ἰωάννης
Ήταν ασκητής στο όρος της Νιτρίας. Έζησε με αγιότητα και πέθανε ειρηνικά. Όσα αναφέρονται για αυτόν στο «Λαυσαϊκό» ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας.
Οἱ Ἅγιοι Γεϊδαζέτ, Σασάνης, Νοηλμάρης και Ζαρουαντίνης
Ήταν μάρτυρες που θανατώθηκαν με λόγχες, επειδή αρνήθηκαν να θυσιάσουν στον θεό Ήλιο των Περσών.
Οἱ Ἁγίες παρθένες Θέκλα, Βαουθᾶ, Δεναχίς, Τεντούς, Μάμα, Μαλοχία, Ἄννα, Νανά, Ἀστή καὶ Μαλάχ
Χριστιανές ασκήτριες από την Περσία. Όταν τους ζητήθηκε να προσκυνήσουν τη φωτιά και αρνήθηκαν, τις κομμάτιασαν με ξίφη.
Οἱ Ἅγιοι Εὐστάθιος, Θεσπέσιος καὶ Ἀνατόλιος
Αδέλφια από τη Γάγγρα της Μικράς Ασίας. Έζησαν στα χρόνια του Μαξιμιανού (300 μ.Χ.).
Οι γονείς τους, ειδωλολάτρες, ονομάζονταν Φιλόθεος και Ευσεβία.
Ο πρεσβύτερος Λουκιανός τους κατήχησε και στη Νικομήδεια βαπτίστηκαν από τον επίσκοπο Άνθιμο.
Μετά τον θάνατο των γονιών τους καταγγέλθηκαν στον Μαξιμιανό και μετά από φρικτά βασανιστήρια αποκεφαλίστηκαν.
Ὁ Ἅγιος Θεόκτιστος ὁ Ὁμολογητής
Έζησε τον 9ο αιώνα μ.Χ., υπέστη διωγμούς από τους εικονομάχους, αλλά επί βασιλείας της Θεοδώρας τιμήθηκε ως Πατρίκιος και με άλλες διακρίσεις.
Προεόρτια Εισοδίων της Υπεραγίας Θεοτόκου
Ὁ Ἅγιος Βάσσος καὶ οἱ 42 Μάρτυρες στὴν Ἡράκλεια Θράκης
Ὁ Ἅγιος Edmund (Βρετανός)
Λεπτομέρειες για τη ζωή του βρίσκονται στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων» του Χριστοφόρου Κ. Κομμοδάτου, επισκόπου Τελμησού (Αθήνα 1985).