Ο Άγιος Κλήμης, Ιερομάρτυρας, Επίσκοπος Ρώμης
Ήταν Ρωμαίος αριστοκράτης, από βασιλικό γένος, γιος του Φαύστου και της Ματθιδίας. Ο Κλήμης σπούδασε όλες τις επιστήμες της ελληνικής παιδείας, γνώρισε τον Απόστολο Πέτρο και διδάχθηκε από αυτόν την αληθινή πίστη και θεογνωσία. Έγινε θερμός κήρυκας του Ευαγγελίου και συνέγραψε αρκετά έργα.
Υπήρξε τρίτος επίσκοπος Ρώμης, διαδεχόμενος τον Ανέγκλητο, περίπου το 92 μ.Χ. Ποίμανε με μεγάλο ζήλο την Εκκλησία της Ρώμης στα δύσκολα χρόνια των διωγμών. Συνελήφθη από τον Δομετιανό και εξορίστηκε σε ερημική πόλη κοντά στη Χερσόνα. Εκεί του έδεσαν μια σιδερένια άγκυρα στον λαιμό και τον έριξαν στη θάλασσα, όπου παρέδωσε την αγία ψυχή του (101 μ.Χ.).
Αξίζει όμως να σημειωθεί ότι ο Κλήμης δεν ήταν μόνο σοφός στα γράμματα, αλλά ανήκε σε εκείνους που ο Απόστολος Παύλος ονομάζει «σοφούς στο αγαθό και ακέραιους στο κακό», δηλαδή συνετούς στο καλό και ασυμμετόχους σε κάθε κακό.
Ο Άγιος Πέτρος, Ιερομάρτυρας, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας
Συνδύαζε ζήλο και υψηλή μόρφωση. Γρήγορα κατέλαβε σπουδαία θέση στην Εκκλησία της Αιγύπτου, διαδεχόμενος τον αρχιεπίσκοπο Θεωνά. Το 306 μ.Χ. προήδρευσε σε Σύνοδο που καθαίρεσε τον Μελέτιο, επίσκοπο Λυκοπόλεως. Ο Μελέτιος, για να εκδικηθεί, τον κατήγγειλε στον αυτοκράτορα Μαξιμιανό Γαλέριο, όταν ξεκίνησε ο διωγμός των χριστιανών.
Ο Πέτρος έδειξε τότε τη μεγάλη αρετή του. Για να μη συλληφθεί μπροστά στον συγκεντρωμένο λαό, κάλεσε τους άξιους πρεσβυτέρους Αχιλλά και Αλέξανδρο, τους ανακοίνωσε το τέλος του και όρισε διαδόχους. Έπειτα παραδόθηκε κρυφά στους στρατιώτες μέσα από μια τρύπα στο πίσω μέρος του σπιτιού του.
Τον οδήγησαν μυστικά στον τόπο της εκτέλεσης, όπου τον αποκεφάλισαν τον Νοέμβριο του 311, αφού επί 12 χρόνια είχε ποιμάνει την Εκκλησία της Αλεξάνδρειας.
Από το έργο του «Περί θεότητας» σώζονται αποσπάσματα, καθώς και Κανόνες από το «Περί Μετανοίας», γραμμένο για τους χριστιανούς που είχαν αρνηθεί την πίστη κατά τους διωγμούς. Επίσης είχε διακρίνει τις αιρετικές τάσεις του νεαρού διακόνου Αρείου και τον αφόρισε, αν και αργότερα τον δέχθηκε πίσω μετά από δημόσια μετάνοια.
Ο Όσιος Μάλχος
Κοιμήθηκε ειρηνικά.
Ο Όσιος Καρίων
Κοιμήθηκε ειρηνικά.
Ο Άγιος Ερμογένης, Επίσκοπος Ακραγαντινών
Κοιμήθηκε ειρηνικά.
Οι Άγιοι Φιλούμενος και Χριστοφόρος
Μαρτύρησαν με ξίφος.
Ο Άγιος Ευγένιος
Μαρτύρησε, αφού τον έκτισαν ζωντανό μέσα σε μια τρύπα τοίχου.
Οι Άγιοι Προκόπιος και Χριστοφόρος
Μαρτύρησαν με ξίφος (274 μ.Χ.).
Ο Άγιος Αλέξανδρος
Μαρτύρησε στην Κόρινθο (360 μ.Χ.).
Ο Όσιος Γρηγόριος
Καταγόταν από την Ανατολή και ασκήτεψε στη Χρυσή Πέτρα.
Ο Άγιος Χρυσόγονος
Κατηγορήθηκε ως θερμός κήρυκας του Χριστού, συνελήφθη με διαταγή του Διοκλητιανού και φυλακίστηκε στη Ρώμη. Από τη φυλακή ενίσχυε και καθοδηγούσε πολλούς πιστούς. Ο Διοκλητιανός του υποσχέθηκε αξιώματα λόγω της ευγένειας και μόρφωσής του, αλλά ο Χρυσόγονος παρέμεινε σταθερός στην πίστη. Έτσι διατάχθηκε και σφάχθηκε με τσεκούρι. Το λείψανό του ρίχτηκε στη θάλασσα, όπου το βρήκε ο ιερέας Ζώιλος και το έθαψε ευλαβικά στο σπίτι του.
Ο Όσιος Μάρκος ο Τριγλινός
Πιθανότατα καταγόταν από την Τρίγλια της Βιθυνίας και ασκήτευε σε μία από τις τέσσερις μεγάλες μονές της περιοχής.
Ο Άγιος Θεόδωρος, που μαρτύρησε στην Αντιόχεια
Μαρτύρησε στα χρόνια του Ιουλιανού του Παραβάτη (361) και του έπαρχου Σαλουστίου. Κατά τη μετακομιδή του λειψάνου του Αγίου Βαβύλα από τη Δάφνη στην Αντιόχεια, έψαλλε τον ψαλμό του Δαβίδ και τόνιζε το «να ντροπιαστούν όλοι όσοι προσκυνούν τα αγάλματα». Συνελήφθη, μαστιγώθηκε με βουκέντρες, του έσκισαν τα πλευρά και τον άφησαν ελεύθερο.
Κατόπιν καταγγέλθηκε ξανά ότι κορόιδευε τα είδωλα, συνελήφθη δεύτερη φορά και αποκεφαλίστηκε.