Άγιος Παράμονος και οι 370 Μάρτυρες που μαρτύρησαν μαζί του
Ο Άγιος Παράμονος μαρτύρησε μαζί με άλλους 370 χριστιανούς στα μέσα του 3ου αιώνα μ.Χ., την εποχή του αυτοκράτορα Δέκιου, ο οποίος είχε θανατώσει πολλούς χριστιανούς. Κοντά στον ποταμό Τίγρη υπήρχαν τότε ιαματικά λουτρά, όπου είχε πάει και ένας φανατικός ειδωλολάτρης, ο άρχοντας Ακυλίνος.
Όταν έκανε θυσίες στο ναό της Ίσιδας, διέταξε να συμμετέχουν και ο Παράμονος με τους 370 χριστιανούς, που είχαν ήδη συλληφθεί και κρατούνταν φυλακισμένοι. Όλοι όμως αρνήθηκαν. Καθώς γίνονταν οι ειδωλολατρικές θυσίες, οι χριστιανοί έψαλλαν «ψαλμούς, ύμνους και πνευματικές ωδές» στον Σωτήρα Χριστό.
Ο Ακυλίνος, εξαγριωμένος, διέταξε να τους σκοτώσουν. Οι στρατιώτες όρμησαν εναντίον τους και, χτυπώντας τους με λόγχες, καταξέσχισαν τα σώματά τους. Έτσι όλοι παρέδωσαν μαρτυρικά και ένδοξα τις ψυχές τους στον Χριστό.
Άγιος Φιλούμενος
Ο Άγιος Φιλούμενος ήταν έμπορος σιτηρών από τη Λυκαονία. Το 270 μ.Χ. καταγγέλθηκε στον ηγεμόνα της Άγκυρας, Φήλικα, ότι ήταν χριστιανός. Όταν συνελήφθη, δεν προσπάθησε να σώσει ούτε τη ζωή του ούτε το εμπόριό του. Με θάρρος ομολόγησε την πίστη του και αρνήθηκε να θυσιάσει στα είδωλα.
Τον υπέβαλαν σε φρικτά βασανιστήρια: κάρφωσαν με καρφιά τα χέρια, τα πόδια και το κεφάλι του, προκαλώντας ακατάσχετη αιμορραγία, από την οποία και πέθανε, παραδίδοντας την ψυχή του στον Θεό.
Όσιος Νικόλαος, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης
Κοιμήθηκε ειρηνικά.
Άγιος Ιωάννης ο Ιερομάρτυρας, «ο εν Περσίδι»
Σε πολλά Μηνολόγια αναφέρεται ότι καταγόταν από τη Δαμασκό και μαρτύρησε στην Περσία. (Ίσως να είναι το ίδιο πρόσωπο με αυτό που τιμάται στις 10 Απριλίου και 1 Νοεμβρίου.)
Οι Άγιοι Έξι Μάρτυρες
Δεν είναι γνωστό πού και πότε μαρτύρησαν. Η παράδοση λέει ότι, όταν τους καταδίωκαν, άνοιξε μια πέτρα και μπήκαν στο εσωτερικό της.
Άγιος Ουρβανός, επίσκοπος Μακεδονίας
Απεβίωσε ειρηνικά. (Ίσως ταυτίζεται με τον Άγιο Ρωμανό της 28ης Νοεμβρίου.)
Άγιος Διονύσιος, επίσκοπος Κορίνθου
Πιθανότατα πρόκειται για τον επίσκοπο Διονύσιο που έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. (γύρω στο 160), εποχή του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου. Σύμφωνα με τον Μελέτιο, ήταν λόγιος, πολυμαθής και θεοφοβούμενος. Φρόντιζε όχι μόνο το δικό του ποίμνιο αλλά και άλλες Εκκλησίες, με τις οποίες επικοινωνούσε μέσω επιστολών. Ο ιστορικός Ευσέβιος χαρακτηρίζει αυτές τις επιστολές ως θεόπνευστες και ιδιαίτερα αξιόλογες. Αναφέρεται ότι μαρτύρησε με ξίφος.
Όσιος Παγκόσμιος
Κοιμήθηκε ειρηνικά.
Όσιος Πιτυρούν
Ήταν μαθητής του Μεγάλου Αντωνίου και απέκτησε πολλές από τις αρετές και τα χαρίσματά του. Η εγκράτειά του ήταν αυστηρότατη· πολλές φορές έμενε τελείως νηστικός χωρίς να βλάπτεται η υγεία του ή η πνευματική του δύναμη.
Όταν οι μοναχοί μιλούσαν για οράματα δαιμόνων, εκείνος έλεγε:
«Φοβάμαι περισσότερο τα δαιμόνια που κρύβονται στην υπερηφάνεια, τη φιλαργυρία, τη φιληδονία και άλλα παθήματα. Αυτά είναι τα πιο επικίνδυνα και χρειάζονται τη μεγαλύτερη προσοχή».
Κοιμήθηκε ειρηνικά.
Άγιος Ουαλερίνος (ή Ουαλεριανός)
Μαρτύρησε δια ξίφους.
Άγιος Φαίδρος
Θανατώθηκε μαρτυρικά όταν έριξαν πάνω του καυτή ρητίνη.
Όσιος Μάρκος
Η μνήμη του αναφέρεται στον Συναξαριστή Delehaye. Άφησε τη γυναίκα, τα παιδιά και τους συγγενείς του και έγινε μοναχός. Περιπλανήθηκε στην έρημο, σε πόλεις και χωριά και τελικά έφτασε στην Αίγυπτο, όπου βρέθηκε νεκρός μέσα σε έναν ναό, φορώντας βαριά σιδερένια δεσμά. Ο λαός θαύμασε την ασκητικότητά του και κατασκεύασε ξύλινη θήκη όπου τοποθέτησε το σώμα του με τα σίδερα που φορούσε.
Όσιος Νεκτάριος, «επίσκοπος εν τω Σπηλαίω» (Ρώσος)
Άγιος Φιλούμενος ο Νεοϊερομάρτυρας
Ήταν Αγιοταφίτης ιερομόναχος στα Ιεροσόλυμα. Το 1979 σφαγιάστηκε στο Φρέαρ του Ιακώβ, πιθανότατα από φανατικούς μουσουλμάνους.
Άγιος Brendan (Ιρλανδός)
Για τη ζωή του μπορεί κανείς να διαβάσει περισσότερα στο βιβλίο «Οι Άγιοι των Βρεττανικών Νήσων» του επισκόπου Τελμησσού Χριστοφόρου Κομμοδάτου (Αθήνα 1985).